Koltuğa alıcının gözüyle bak
Koltuk takımında alıcının ilk dokunduğu yer oturum minderidir. Bastırdığında kısa sürede eski hâline dönen minder, süngerin hâlâ sağlam olduğunu gösterir; çukur kalıyorsa sünger yenilenmelidir. Ardından kumaşa bakılır: kolçaklarda ve oturumun ön kenarında tüylenme, cam önünde duran parçalarda renk solması ve suni deride soyulma sık rastlanan kusurlardır.
İskeleti anlamak için koltuğun bir ucunu biraz kaldırıp bırak. Çatırtı, gıcırtı ya da bir yana yatma varsa iskelette kırık veya gevşemiş bir bağlantı olabilir. Kolçağı iki yana sallamak da aynı bilgiyi verir. Bu kusurları talepte baştan yazmak, yerinde yapılacak pazarlığı kısaltır.
Hayvan tüyü, leke ve koku
Kedi ve köpek tüyü kumaşın dokusuna işler ve sıradan süpürmeyle tam çıkmaz. Nemli bir lastik eldivenle kumaşı tek yönde sıvazlamak çoğu kumaşta tüyleri toplar. Tırnak izi ve yerleşmiş sigara kokusu ise temizlikle tamamen gitmez; bunları saklamak yerine belirtmek daha doğru olur.
Lekeye müdahale etmeden önce kumaşın etiketine bak ve temizleyiciyi önce görünmeyen bir köşede dene. Sabit döşemeli takımlarda geniş bir lekeyi sert ovalamak, lekenin çevresinde açık renkli bir halka bırakabilir.
Alıcı teklifini nasıl belirler?
Spotçu ya da mobilyacı önce takımı kaça ve ne kadar sürede satabileceğini düşünür. Ardından masraflarını çıkarır: yıkama, gerekiyorsa sünger ya da döşeme yenileme ve taşıma. Koltuklar çoğu zaman sökülmeden taşındığı için kapıdan ve merdiven dönüşünden geçip geçmeyeceği, kaç kişi gerektiği ve kaçıncı kattan inileceği de hesaba girer.
İkinci el koltuk takımı alanlar, kendi müşterilerinin ne aradığına göre de fiyat verir. Sade çizgili, açık ya da nötr renkli ve kılıfı yıkanabilen takımlar daha çok eve uyar; ağır oymalı, iri ve koyu renkli takımlar ise satılmak için daha uzun süre bekleyebilir. 3+3+1 ya da 3+2+1 gibi büyük bir takımı satıyorsan bütün parçaları aynı karede gösteren bir fotoğraf, alıcının takımı bütün olarak değerlendirmesini kolaylaştırır.